Cellebroer

Iedereen die hier terplekke aanbelandt verbaast zich er natuurlijk over dat er sinds 17 maart zo weinig is gebeurd. En ook daarvoor was er een stilte van bijna 2 maanden. Mij verbaast het dat ik vandaag weer eens ging kijken en dat er deze week alweer 80 bezoekers genoteerd waren. En dat zullen toch echt niet allemaal bekenden van mij zijn. Van mijn zus weet ik dat ze regelmatig een bezoek brengt en dan weer teleurgesteld moet constateren dat het wederom stil gebleven is en van Marlies kan ik ook vermoeden dat ze me zo ook een beetje in de gaten houdt. Maar die bezoeken nemen natuurlijk snel in frequentie af als er helemaal niets meer gebeurt. Dat moet dus toch maar veranderen. In de aanloop naar onze komende vakantie en bezoek aan de Olympische Spelen in China. Want er is natuur lijk genoeg te vertellen als je er een beetje over nadenkt en de tijd voor neemt. Wat dat betreft is er niet veel veranderd in de omstandigheden, maar wel in de uitvoering en tijdbesteding. Behalve het vullen van dit weblog is ook in mijn hardlopen flink de klad gekomen. Maar daar staat tegenover dat dat weer positief op mijn gewicht heeft uitgewerkt en ik nu dus eigenlijk weer een doel heb om te gaan hardlopen of op een andere manier de overtollige kilo's (jaja echt wel) moet zien kwijt te raken. Misschien toch maar eens aanpappen met Sonja Bakker; ik hoor van iedereen dat een relatie met haar louterend kan werken. Zie het maar als een nieuw begin.

Ga naar www.symbaloo.com en maak de mooiste en handigste startpagina voor je reis op internet.

Nog even een staartje filmfestival. Nog 12 films waarmee mijn totaal op 36 komt, maar dat haalt het natuurlijk niet bij de cinefiel die zaterdagochtend naast mij zat en op dat moment al 58 films verorberd had. Ach, er is altijd baas boven baas.

 

gezien:

Alice's house                        Brazilië        amusante emotionele soap

You, the living                      Zweden       absurdistische mensentableaus

Shanghai Trance                  Nederland    nederlandse visie op chinese jeugd

Lars and the real girl            VS               juweeltje van menselijkheid

Freaky Useless Spicy Story   India            chaotische onverstaanbare videoclip

Mio fratello è figlio unico       Italië            vakkundig maar al vaker gezien

Import, Export                     Oostenrijk    verrassend, verbijsterend en mooi

It's hard to be nice               Bosnië          heerlijk onderhoudend met boodschap

Un baiser, s'il vous plait        Frankrijk       relatiebeeld van alledag? Kussen is gevaarlijk

Go with peace, Jamil            Denemarken  De topper van het festival voor mij; heftig

Dagen zonder lief                 België          Aardige afsluiter, na lezing beschrijving ineens wat beter

 

Op naa volgend jaar

Het Rotterdams filmfestival is nog niet afgelopen en ik heb nog wat films voor de boeg, maar ik wil toch alvast even mijn lijstje van door mij bekeken films. Inmiddels al heel wat en ook een paar erg mooie.

 

Chaos                                Egypte                 Amusant en onderhoudend

El Otro                               Argentinië             Langzaam en indrukwekkend

Andalucia                           Frankrijk              Verrassend en saai

La France                           Frankrijk              Amateuristisch en hilarisch

Le voyage du ballon rouge   Frankrijk/China    Slaapverwekkend

Flower in the pocket            Maleisië               Aandoenlijk en leuk

A narrow lane celebrity       China                  Gedateerd en mooi tijdsbeeld

The reinactors                    VS                      Aardig en te lang

Four Women                       India                  Heb ik mijn ogen open gehad?

Alexandra                          Rusland               Prachtig en vervreemdend

Tricks                                Polen                  Leuk en mooie kinderrol

The end                             Engeland             Verbijsterend openhartig

Nothing Personal                Rusland               Remake van Das leben der Andern?

The best of times               Rusland               3 x 2 vrouwen, mij te artistiek

TBS                                  Nederland            Zeer indrukwekkend. Zien!

L....Like love                     Servië/Tjechië      Anders, goed en ook weer niet

Mutum                              Brazilië                Prachtig, spel, geluid en kleuren

Falling from earth              Libanon               Onbegrijpelijk

La graine et le mulet          Frankrijk             De topper, maar iets te lang aan het eind

Una novia errante              Argentinië           Geen moment verveeld

Naissance des pieuvres      Frankrijk             David Hamilton revisited

Margot at the wedding        VS                     Nicole Kidman op haar best

Magnus                             Estland               Toch om over na te denken. Verrassend einde.

 

Vandaag nog 4, morgen 3 en zondag de afsluitende Volkskrantdag. Hopenlijk geen dubbels, maar gelukkig heb ik nog niet veel films gezien die in de top 20 van de publieksfavorieten staan.

 

 

Er zijn natuurlijk een heleboel verschillen tussen jongens en meisjes. Hele boekenkasten zijn erover volgeschreven met prachtige titels als "jongens komen van mars en meisjes van venus". Als vader van een dochter en een zoon heb ik de voorbeelden zo bij de hand, hoewel dat aantal misschien wat te klein is om wetenschappelijke conclusies op te baseren. Toch voldoen ze beiden vrijwel volledig aan het beeld dat in de nieuwsbrief van Keessie wordt beschreven. J, die nu in Peru zit is rustig, verstandig, weloverwogen, verbaal begaafd en zal niet snel in 1 laat staan 2 sloten tegelijk springen. Ik had en heb er dan ook het volste vertrouwen in dat het daar in Zuid-Amerika allemaal goed zal verlopen, hoewel op de 2e dag daar al haar fotocamera verdwenen en vermoedelijk gestolen is. Zonder problemen is ze door de middelbare school gestroomd omdat het systeem van vrijheid en eigen keuzes helemaal bij haar eigen behoeftes en mogelijkheden hoorde. M zit nu voor zijn Havo-examen en is tot nu toe eveneens zonder kleerscheuren tot de 5e klas gekomen. Soms met iets meer moeite, vaak met meer aandacht van ouders, leerkrachten en huiswerkklas. Het is duidelijk te merken dat de interesse meer uitgaat naar skaten en het maken van videofilms daarvan dan naar het lezen van boeken of het voorbereiden van SE's, hoewel uiteindelijk de schoolresultaten eerder mee dan tegenvallen. Niks mis mee dus, maar je moet af en toe wel op je tong bijten als je vind dat het anders zou kunnen of moeten. In die zin sprak het stukje uit het NRC me wel aan en vind ik eigenlijk ook wel dat de huidige school meer op meisjes dan op jongens is afgestemd.

Er moet mij toch iets van het hart dat me sinds gisteravond erg bezighoudt. Overzoek van het ministerie van VWS heeft een hooggeleerde professor onderzocht of er sociale factoren zijn die het verschil in gebruik van de gezondheidszorg kunnen verklaren. In de NRC-next stond met een grote kop dat gescheidenen jaarlijks het duurst zijn voor de gezondheidszorg met een totaalgebruik van 5200 euro per jaar. Dan voel ik me toch wel zeer aangesproken hoewel ik natuurlijk, technically spoken, niet gescheiden ben voor de statistieken want nooit is ergens door de overheid vastgelegd dat ik niet alleenstaand was. Gescheiden mensen zijn meer ziek dan vele anderen en maken daardoor meer gebruik van de voorzieningen. Misschien komt dat doordat wij gescheidenen ineens niet meer zelfredzaam zijn of doordat we zo door eenzaamheid worden overspoeld dat we bij de huisarts en in het ziekenhuis gezelschap zoeken. Of misschien is ons leefpatroon (slecht eten, veel drinken, laat naar bed of juist te lang slapen, niet sporten, slechte persoonlijke hygiëne) er zo op achteruitgegaan en worden we door onze partner niet meer gecorrigeerd, dat we steeds ongzonder en zieker worden. Toen ik het allemaal las bekroop mij de gedachte dat het misschien nog veel erger is. Ik ken namelijk alleen maar gescheiden mensen (en dat zijn er inmiddels al heel wat in mijn directe omgeving) die heel gezond zijn en weinig gebruik maken van de dokter en andere voorzieningen. Weinig therapie ook, hoewel niet iedereen dat natuurlijk aan de grote klok hangt. Dus dan compenseren we heel wat en moeten er dus ook een flink aantal gescheidenen rondlopen met wie het nog slechter gaat dan uit het onderzoek van de hooggeleerde professor van de ErasmusUniversiteit is gekomen. Niet echt een geruststellende gedachte, maar ik voel me er nog gezonder door. Dat is mooi meegenomen.

 

Gisteravond overigens 18 fouten in het dictee; iets minder dan het bekende mensen gemiddelde en iets meer dan dat van de onbekenden. Ik ben er niet ontevreden mee en vraag me af hoeveel taalfouten in dit stukje staan. Wie kan ze vinden?

Zo langzamerhand begin ik een echte Shakespearekenner te worden. Of misschien is dat teveel gezegd en moet ik het houden bij Shakespearebekijker. Dit jaar heb ik al 3 Romeinse tragediën in de Amsterdamse schouwburg gezien en afgelopen zaterdag Midzomernachtsdroom van de Paardenkathedraal in de Koninklijke Schouwburg in Den Haag. Dat laatste stuk heb ik ooit ook van de Appel gezien meen ik mij te herinneren, maar zeker weten doe ik het niet. En of Driekoningenavond dit of vorig jaar was weet ik ook niet meer 100 procent zeker. De tijd gaat snel en de herinnering begint een beetje af te takelen. Toch neem ik mij voor om het stuk van zaterdag in de regie van Dirk Tanghe niet snel te vergeten. Een grandioze ervaring. Spel, licht, geluid, muziek, kostuums; het een nog beter dan het ander. De tijd tussen half acht en kwart over elf leken in een vloek en een zucht voorbij. Je weet natuurlijk niet of Sir William het in 1600 zo bedoeld had, maar als dat ook maar voor 50% zo is dan ben ik nog voller bewondering voor hem als ik al was.

Voor wie nog kan; gaan naar dit pareltje. Kan nog in een aantal plaatsen, waaronder Heerlen.

Het is alweer 3 weken geleden dat ik aan de vooravond van ons bezoek aan Marrakech mijn laatste berichtje plaatste. Inmiddels zijn we bijna 2 weken terug en is Sinterklaas ook weer in Spanje beland. De tijd gaat snel; het jaar is bijna voorbij en de eindejaarsbijeenkomsten en plannen voor kerst en nieuwjaar worden gemaakt. De 4-tallencompetitie is afgelopen en Samen met Rob en Ronald zijn Henk en ik na 2 jaar tweede te worden eindelijk eerste geworden in de 1e-klas en gepromoveerd naar de hoofdklasse van district Delft. Dat wordt volgend najaar extra ons best doen als de club ons tenminste goed genoeg acht om de vereniging in de hoofdklasse te vertegenwoordigen. Marrakech was heel bijzonder. Midden in de Medina gelegen lukte het ons na 4 dagen eindelijk om zonder verkeerdlopen of vrijwillige Marokkaanse gids ons Riad te bereiken. Een prachtige stad om heerlijk rond te dwalen, maar helaas liet het weer ons een beetje in de steek. Zaterdags leek het eerder op Nederlands herfstweer dan op Marokko. Nat en koud. Tot mijn grote verdriet kan ik nu geen foto's laten zien want mijn fotocamera is ergens de laatste avond verdwenen of gestolen. Ik hoop het eerste want anders wordt het stereotiepe beeld van de Marokkaan weer eens bevestigd terwijl ik daar in Marrakech geen enkele aanleiding voor zag. Ja, natuurlijk proberen ze uit iedere relatie of handeling een paar dirhams te halen en is er sprake van een alomvattende alternatieve economie. Maar geef ze daarin eens ongelijk. Als je met op 4 fietsen passen 10 dirham (1 euro) kunt verdienen dan ben je toch stom om het te laten. Dat hoef je maar een keer of 6 per dag te doen en je hebt een dagloon bij elkaar gepast. Ongeveer het zelfde als de weg naar de Djemaa el Fnad wijzen of uit een onderhandeling een "democratic Price, good for you and good for me", weten te slepen. Het leuke van kopen in dat soort landen is dat je altijd een verhaal bij zelfs de meest kleine aankopen hebt. De manier van onderhandelen, of de uiteindelijke prijs die 5 keer zo hoog was als in Den Haag op de Mart, of de complimenten en vleierijen van de berber in het afgelegen dorp, of de vrouwen die de hele dag noten kapotslaan en pellen om de olie in de kleine flesje te produceren. Veel leuker toch dan hier naar de Hema gaan en voor de prijs op de sticker aan de kas een pak kaarsen of een onderbroek afrekenen. Daar zit echt geen verhaal in. Wel in de tas voor Janneke of de mutsjes voor Martijn. Of de 10 armbanden waarmee Marlies thuiskwam en haar beide dochters erg blij maakte. Dat soort geluk is toch onbetaalbaar en volgens mij weten die handelaren en dat drommelsgoed.

Uiteindelijk werd het toch nog lekker en kon de jas de laatste dag zelfs uitblijven.

Nog een paar dagen en dan vertrekken we naar Marrakech voor een kleine week. Op naar de zon. Dacht ik. Tot ik gisteren tussen alle bezigheden door even naar de weervoorspelling voor de komende 5 dagen keek. Dat zag er in eerste instantie veelbelovend uit. Vandaag ongeveer 26 graden en dat bleef zo tot woensdag, maar daar waren in het plaatje al de eerste druppels te zien. En op donderdag, nota bene de dag dat wij aankomen, zware regen en een temperatuur van 14 graden. Gelukkig nog wel wat minder koud dan de 5 graden die wij nu hier hebben, maar toch veel te koud voor Marrakech deze tijd van het jaar. Over een paar dagen nog maar eens kijken en hopen op beter weer.

Afgelopen vrijdag naar "Alles is liefde" geweest; een heerlijke blijmakende optocht van bekende Nederlandse acteurs en zangers. Carice van Houten is natuurlijk weer fantastisch, maar Wendy van Dijk vind ik toch ook wel erg leuk. Zaterdag en zondag vooral in Delft met de familie van M. Gezellig samen eten, bowlen en high tea bij Leonidas. Maar het weekend, waarin zowel M als ik een beginnende verkoudheid of griep opgelopen lijken te hebben, eindigde met Afrika Afrika in Amsterdam, waarvoor M 4 kaartjes van de Postcodeloterij gewonnen had. Inclusief een flink aantal bonnen voor hapjes en drankjes. Wij herkenden in de artiest die zich door een tennisracket wurmde de straatarties die een paar jaar geleden tijdens de Mooi Weer Spelen op de markt honderden mensen in vervoering bracht.

Gisteren een kleine overwinning tegen DBC7 en daarmee op de 1e plaats gebleven. Heel erg veel bijzonders gebeurde er niet, maar 1 spel is toch wel memorabel. Zo vaak maak je het niet mee dat op beide lijstjes (een spel wordt 2 keer gespeeld; 1 keer met ons op de NZ plaatsen en aan de andere tafel met ons nevenpaar op de OW plaatsen. Zo is onderling goed te vergelijken wie het het beste doet omdat beide viertallen dezelfde spellen tegen elkaar in tegengestelde richting spelen) 2330 punten staat bij hetzelfde spel. Scores van 30, 220 en 450 komen vaker voor. Henk en ik dachten, toen wij die 7 klaveren gedoubleerd tegen kregen en dus 2330 bij de anderen moesten schrijven, dat daarmee het verlies was ingeluid. Maar tijdens het vergelijken van ons lijstje met dat van Rob en Ronald bleek het dus heel erg mee te vallen want ook zij waren in 7 klaveren gedoubleerd geëindigd en dat was met geen tien paarden down te krijgen. Zelfs niet met de 2 azen van Noord (ik) die daarop uiteraard het doublet voor extra punten voor ons baseerde. Niet wetende, maar misschien wel vermoedend, dat in de OW handen 2 renonces (geen kaart in een kleur) in de kleur van die azen aanwezig was.

Nog 3 partijtjes, maar volgende week eerst naar Marrakech.